11. dec, 2018

Digitaal Dieet

 

Tijdens een heel gezellig feestje kreeg een stel het aan de stok met elkaar over de mobiele telefoon. Zij vond, dat hij te veel op zijn telefoon keek en niet aanwezig was bij het feestje. Volgens hem viel het wel mee en waren het maar twee minuten. Na een flinke welles – nietes rally liep hij kwaad weg en was zij in tranen. De rest van de feestgangers, alhoewel natuurlijk enigszins ontdaan door de consternatie, probeerden er het beste van te maken.              

Het voorval zette mij aan het denken. Ik verbaas me voortdurend over hoe Jan en alleman in het openbaar in de weer is met zijn telefoon. Lopend, fietsend, autorijdend, samen aan tafel, bij de kassa, in de wachtkamer van de huisarts, tijdens een cursus, achter het toetsenbord….altijd zit men te typen of te kijken op het scherm naar weet ik wat. De talrijke reclames over “Kom bij ons als provider, want dan kun je overal je favoriete series kijken, zelfs bij het saaie voetbalpotje van je zoon op zaterdagmorgen”, doen mij de culotte afzakken. Als je op een bankje in het bos zit, wil je toch naar de bomen kijken en naar de vogels en insecten luisteren en niet naar de zoveelste aflevering van Juf Ank of Boer Nelis op een ieniemienie schermpje? Althans, dat vind ik.

En hoe zit het met mijn eigen telefoongedrag? Ik probeer er op te letten, dat ik me in deze netjes gedraag. Ik denk, dat ik niet tot de telefoonverslaafden groep hoor. Maar is dat wel zo? In het kader van “meten is weten” ben ik op aangeven van een vriendin op zoek gegaan naar een app , die mijn telefoongebruik registreert.  En die heb ik gevonden. Op dag 1, dat was gisteren, heb ik  1 uur en 14 minuten op mijn telefoon gezeten, figuurlijk natuurlijk. Is dat veel? Geen idee. Ik houd jullie op de hoogte van mijn digitale dieet.