2. jan, 2018

Oliebollenevolutie

Mijn eerste keer was halverwege de jaren negentig, van de vorige eeuw. Samen met mijn moeder heb ik zo’n twintig pakken oliebollenmix omgetoverd tot vierhonderd oliebollen. We hebben geweekt, gemeten, gewogen, gehakt en gesneden en gewacht, totdat volgens de bereidingswijze de tijd rijp was om de klodders beslag in de hete olie te laten zakken (Moeders tip: eerst even een broodkorstje in de olie om te controleren of hij op temperatuur is). Waarom vierhonderd stuks?

Destijds waren lief en ik actief lid van een duikvereniging. Behalve door het sportduiken zelf waren wij niet te beroerd om ons ook op andere wijze voor de vereniging in te zetten. We waren mentor, bestuurslid en clubhuisbeheerder. Toen de gemeente Breda had besloten, dat het oude Sportfondsenbad gesloopt zou gaan worden, werd er al snel binnen de club nagedacht over geld inzamelen voor het nieuw in te richten clubhuis bij het toekomstige zwembad. Vanwege de naderende jaarwisseling bedacht ik, dat ik wel een eerste aanzet kon geven door oliebollen te bakken en ze in het clubhuis te verkopen. Zo gezegd zo gedaan. Ik heb een hele dag met mama samen staan goochelen met maatbekers, ijslepels en schuimspanen, maar toen hadden we wel vierhonderd oliebollen. Een deel hebben we zelf genuttigd, maar driekwart ervan is verkocht voor het hemelse bedrag van 75 gulden in totaal. Ik ben ervoor gehuldigd op de ALV. Sindsdien bak ik elke jaarwisseling oliebollen, inmiddels zonder mama.

Dit jaar was er een nieuwe uitdaging. Mijn ondernemende oudste dochter was thuis met Oud en Nieuw. En zij eet geen zuivel. Dus moest ik zelf een melkvrij oliebollenbeslag in elkaar draaien. Ik moet zeggen, fluitje van een cent, en misschien wel lekkerder dan de kant-en-klare mix-variant. Voor volgend jaar voorzie ik een oliebollenrevolutie. Weg met kant en klaar!