31. mrt, 2017

Petekind

In mijn familie ben ik de enige , die “voor de kerk” getrouwd is. Het was natuurlijk , na de officiële procedure in het gemeentehuis, een ceremonie in de kerk, en niet ervoor. Tegenwoordig zou het kunnen. Geliefden worden op de meest bijzondere plaatsen in de echt verbonden door een trouwambtenaar. Deze op zijn/haar beurt kan weer een zeer markant persoon zijn, of een beroemdheid of familielid. Als hij maar officieel beëdigd is.  Omdat ik dus voor de kerk getrouwd ben, heeft mijn broer mij twaalf jaar geleden gevraagd of ik, samen met mijn echtgenoot peetmoeder en peetvader wilde zijn voor zijn pasgeboren zoon. Twee jaar later volgde dezelfde vraag voor de kleine dochter. Wij voelden ons vereerd, dus het antwoord op beide vragen was ja. Alle twee de kinderen zijn gedoopt, in een kerk , met daarna een heel groot feest met de hele familie. Sindsdien ben ik madriñha en mijn man padriñho. Mijn broer woont namelijk met zijn gezin in Portugal. Het grootste gedeelte van de Portugese bevolking is katholiek, vandaar ook dat het aanstellen van een peettante en peetoom een vanzelfsprekendheid is.  Uit de Portugese kant van de familie is ook een dergelijke functionaris aangesteld. Functionaris? Ja. Want ik zie er behalve, dat het hartstikke leuk is om extra tijd , geld en moeite te steken in twee van die leuke kinderen, die ook nog eens in een lekker warm land wonen, ook nog wel wat plichten aan vast zitten. Zo beloof je bij een doop, dat je, als de ouders onverhoopt niet meer voor de kids kunnen zorgen, je die zorg zult waarborgen. Wat ik ook beloofd heb, niet aan de kerk, maar aan wijlen mijn vader, de opa dus, is , dat ik mijn uiterste best zou doen om de band met de Portugese familie in stand te houden. Dat valt niet altijd mee, want buiten de digitale snelweg, is het over de autoroute toch zo’n 2600 kilometer karren. En een vliegreis is ook een hele onderneming. Maar we doen het. Wat wel kan, is extra aandacht bij bijzondere gelegenheden. Peetdochter doet haar communie, begin mei. Daar gaan we met zijn vieren heen. Vandaag is ze jarig. Ik heb haar een echte kaart gestuurd over de post. Zo eentje met muziek er in. Toevallig ook nog eens een liedje van haar playlist. En een kadootje erbij. Het kwam precies op tijd aan. Kleine moeite groot plezier, voor mijn petekind. Parabens, niña!