15. mrt, 2017

Stembureau

Vandaag ben ik voorzitter van een stembureau in mijn eigen dorp. Ik voel me bevoorrecht en ik maak er een feestje van. Om zes uur ging de wekker. Dat is voor mijn doen wat vroeg, maar geen probleem verder. Kwart voor zeven stapte ik binnen in Stembureau 203. Jan was er ook al. Hij kon niet lang blijven, want hij moest naar de Bunderij, omdat de dieren aan het bevallen waren. Jan is een supervrijwilliger. Dus toen hij zijn stem had uitgebracht, was hij weg. Jan werd gevolgd door Frits, Marianne, Hennie, Henny, Christine, Harry, Danielle, Angela en Maaike. Door Prins Carnaval, de bakker, de slijter, de voetbaltrainer, de onderhoudsman van het tennispark, een aantal oud-klasgenoten van mijn kids, de jazzpianist, de zangeres, de yoga lerares, de geschiedschrijver en de buurman. Iedere stemmer moest zijn stempas inleveren en zijn identiteit aantonen, door middel van een geldig legitimatiebewijs. Men toverde uit binnenzakken en veel te kleine portemonnees en portefeuilles van alles tevoorschijn: gewone paspoorten en ID-kaarten, rijbewijzen, maar ook kentekenbewijzen, deeltaxipasjes, bankpassen, vaarbewijzen, lidmaatschapskaarten van allerlei verenigingen en zelfgemaakte pasjes. De stemmer is van alle leeftijden. Heel erg oud, amper kunnende lopen, en net achttien jaar, een beetje onzeker, omdat het de eerste keer is. Ik vind het dan mijn taak, en ik vind dat ook leuk, om die jongelui net iets meer uit te leggen: Waar kijk ik naar op de passen, waarom wordt de stempas naast het ROS gelegd en wat moet je vooral niet doen om je stembiljet geldig te houden? Naast mij zit Daan. Hij is pas 19 jaar, heeft vanmorgen voor het eerst gestemd en werkt op het stembureau voor de centen. Kan hij goed gebruiken. Gelukkig vindt hij het ook erg leuk om te doen. Volgens mij heeft hij er aanleg voor. Halverwege de ochtend was de opkomst al 30 % en bij de komst van de middagploeg al boven de 50%. Ik ben supertrots op mijn dorpsgenoten. Zij , die nog niet geweest zijn, je kunt nog tot vanavond negen uur terecht. Komen! Het is een recht.

En…Danielle, je hebt je ID-kaart laten liggen.

Straks tellen! Dat wordt nog wat met die grote lappen papier.