31. jan, 2017

NIVEA

NIVEA is mijn nieuwe toverwoord. Zoals je waarschijnlijk als trouwe lezer weet, is mijn moeder vijf weken geleden gaan hemelen. Als oudste nazaat ben ik een beetje de regelnicht van de familie geweest tot nu toe. En dat is een pittige rol. In het begin is het nog simpel en duidelijk. Er moeten adressen geschreven worden op enveloppen, er zijn contacten met professionele regelneven en -nichten en er is een afscheidsdienst met alles er op en er aan. Tussendoor catering voor logees en binnenlopers, die allemaal van harte welkom waren en zijn. Nachtenlang heb ik samen met mijn broer tot heel laat en met veel wijn, zitten bomen in onze Stube. Ondanks de droeve aanleiding zijn dat toch mooie momenten. En dan ineens is het stil in huis. En dan moet er nog steeds heel veel gebeuren. Dankzij de moderne media vliegen de mails en de apps heen en weer en denken we te communiceren. Ik wil zelf heel graag alle officiële zaken zo snel mogelijk afkaarten/tikken. Een paar keer per week ben ik een paar uur bezig met uitzoekerij en correspondentie. Daar wil ik van af. Ik wil mijn leven voortzetten. En voor mij betekent dat “afhandelen”. Zo snel mogelijk. Ik heb daar allerlei ideeën over en die deel ik met mijn sibblings. En daar komt dan NIVEA om de hoek. Want door mijn beleving verwacht ik van hen ook ideeën en soortgelijke afhandelsnelheid, zodat we allemaal verder kunnen. En vooral meteen een reactie op alles , wat ik verstuur. Ik word boos en verdrietig, als dat niet gebeurt. Alsof zij geen gevoel lijken te  hebben bij hoe ik het zou willen. En ik ben er klaar mee. Want wie heb ik met die boosheid? Juist: mezelf. Sibblings hebben ieder hun eigen proces, dat anders verloopt dan het mijne. Oplossing: NIVEA. Als ik dat kan volhouden, wordt het vanaf nu een heel mooi voorjaar.  NIVEA is in dit geval overigens niet dat witte crèmepje uit het blauwe blikje, maar de afkorting van : Niet Invullen Voor Een Ander!