10. mei, 2016

Dag moeder

Jongstleden zondag was het Moederdag, een dag waarop we allemaal onze moeders een beetje extra aandacht geven en misschien ook een cadeautje tevoorschijn toveren. Ik heb op al die 32 Moederdagen, die ik inmiddels heb gevierd, een aantal voet- en handafdrukjes in gips gekregen, zo’n 30 versjes aangehoord, minstens 20 beschilderde Olvaritpotjes met gekleurde watjes ontvangen , een complete galerie gevuld met vingerverfschilderijen en natuurlijk ontelbaar veel zelfgebakken croissantjes gegeten en met smaak te hard gekookte eitjes verorberd. 

Tegenwoordig is Moederdag vooral een logistieke uitdaging. Er zijn in en om mijn gezin namelijk heel veel moeders. Ik ben er één, ik heb er één, ik ben oma, dus mijn schoondochter is er één, zij heeft een moeder, dochter heeft een relatie, en ook een schoonmoeder en andere dochter is voornamelijk in het buitenland voor haar werk. En dan zijn sportverplichtingen, evenementen en reisafstanden nog niet genoemd. Zie daar maar eens een gezellige dag van te maken.

Mijn eigen moeder heeft niet zo veel besef meer van de kalender, dus haar hebben mijn zus en ik op zaterdag mee uit lunchen genomen. Eén moeder afgevinkt. Dochters schoonmoeder had andere plannen, dus dat is twee. Zoon tikte de resterende moeders af door voor te stellen in onze tuin te barbecueën en zijn schoonouders ook uit te nodigen. Gezien het weer een uitstekend plan. En zo geschiedde het, dat ze er op zondagmiddag gewoon allemaal waren.

I count my blessings. Thanks, kids.