27. apr, 2016

Beschuitje

Een paar keer per jaar kom ik er niet onder uit: In de revisie bij de kapper. Bijknippen, wat eigenlijk afknippen is, en uitgroei bijwerken. Boost voor mijn ego, deuk in mijn portemonnee. Meestal is het heel gezellig daar. Ik kom al jaren bij dezelfde. Ik schijn Aziatisch dik haar te hebben, dus de notenkleurige, met kopertinten doorvlochten pasta met gouden highlights moet bij mij altijd extra lang intrekken. Tijd genoeg om alle roddelblaadjes door te nemen. Want daar ga ik ook voor naar de kapper. Deze keer was het, geloof ik, de Party. Daarin stond een artikel over “hunks”, ondertitel: “Met wie wil de vrouw van nu een beschuitje eten?” “Hunk” betekent spetter, stuk, kanjer, maar ook letterlijk stuk(van een groter geheel) of klont of klompje. Volgens het artikel is de opvatting van “hunk” als spetter veranderd ten opzichte van een paar jaar geleden. Toen waren het glad geschoren, met olie ingewreven gespierde kerels met een enorme bos blond of zwart haar, soms een stoppelbaartje, en minimaal een sixpack, maar liever eight. Tegenwoordig krijgen de dames het eerder warm van mannen met een klein beetje grijs aan de slapen, met  karakter en een staat van dienst en enigszins well dressed. Genoemd worden Keanau Reeves, Patrick Dempsey en natuurlijk George Clooney. Ik kan er in mee gaan, ik wend mijn hoofd niet af, als ze langs komen. Toch heb ik op deze Koningsdag mijn beschuitje met mijn eigen “ietwat grijs aan de slapen, met een enorme staat van dienst-hunk” gegeten.